Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα περιβάλλον. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 5 Ιουνίου 2014

Όταν η φύση σε μαθαίνει!!

 
5 Ιουνίου
 
Ημέρα Περιβάλλοντος
 
Πριν από αρκετά χρόνια δεν γνώριζα πραγματικά ότι μια υποχρέωση θα μου αλλάξει τη ζωή και την φιλοσοφία.
 
Η υποχρέωση ήταν η διπλωματική μου εργασία.
Έπρεπε  να γίνει και έγινε.
Έπρεπε να μάθω και έμαθα.
 
Η αλλαγή δεν ήρθε όταν έμαθα για το περιβάλλον.
 
Η αλλαγή ήρθε όταν ένοιωσα το περιβάλλον.
 
 
Η αλλαγή ήρθε μια αυγή μετά από περπάτημα δίπλα στο κύμα.
 
Συνάντησα ξαφνικά τη Μάνα Γη.
 
Κι ενώ γνώριζα ότι ήθελα να τη γνωρίσω, δεν θα σας κρύψω ότι τη φοβόμουν.
Φοβόμουν τη συνάντησή μας.
Φοβόμουν την αντίδρασή μου.
Φοβόμουν τον εαυτό μου.
Ώσπου να....
 

ξεπροβάλλει στην αμμουδιά, λαμπερή από την ασημόσκονη του φεγγαριού, δυνατή, μεγάλη, σίγουρη για τον εαυτό της.
 
Αδιαφορεί για τους γύρω της, περήφανη.
 
Έχει το σκοπό της.
 
Είναι εκεί για εκείνη.
 
Όχι για μένα.
 
Με κοιτά.
 
Θα με αποδεχτείς, σκέφτεται.
 
Εσύ ήρθες σε μένα.
 
Εγώ ήμουν πάντα εδώ.
 

 
Πράγματι εκεί ήταν πάντα.
 
Η ΜΑΝΑ ΓΗ!!
 
Έσκαψε με υπομονή και ευλαβικά τοποθέτησε με περίτεχνο τρόπο τα παιδιά της.
 
Τα σκέπασε με αγάπη.
 
Τους ψιθύρισε το ΜΥΣΤΙΚΟ.
 
Αποκαμωμένη γύρισε πίσω στον υδάτινο κόσμο της.
 
Στο νερό. Στη μήτρα της ζωής.
 

 
Κι εγώ καθόμουν βουβή. Μαγεμένη.
 
Μικρή μπροστά στο θαύμα.
 
Η ΓΕΝΝΗΣΗ!!
 
Κι όμως ακόμα η ανόητη δεν είχα μάθει.
 
Όταν μετά από μέρες είδα....
 
ΤΟ ΠΑΙΔΙ
 
Έφυγε από την προστατευμένη αγκαλιά.
 
Τρέχει να βρει το δρόμο του νερού.
 
Το δρόμο της ζωής!!
 
Ναι. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα.
 
Κι εγώ έμαθα τότε.
Είσαι κι εσύ παιδί.
Είσαι κι εσύ το γέννημα της φύσης.
 
Μην την απορρίπτεις!!
 
Μην την αγνοείς!!
 
Μην την καταστρέφεις!!
 

 
Γνώρισε τα αδέλφια σου.
 
Όλοι είμαστε πλάσματα.
 
Είμαστε γεννήματα της Μάνας Γης!!
 
Γνώρισέ την !!
 
 
Κράτησε ζωντανό το ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!
 

 
Εγώ το έμαθα τυχαία με αφορμή μια υποχρέωση.
 
Εσύ το βλέπεις σε κάτι άλλο.
 
Αφουγκράσου!!
 
 
Ψιθύρισε τα μαγικά λόγια!!
 
 
Κάντο κάθε μέρα κι η Φύση θα σε μαθαίνει και κάτι καινούργιο.
 
Ξανά και ξανά!!
 
Με μαθαίνει!!
 
Σε μαθαίνει!!
 
 
Ακούραστα!! Σιωπηλά!!
 
 
Όχι σήμερα!!
 
 
Πάντα!!



ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
 
ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!!
 
@mare 2014
 

 


 
 
 
 

Τετάρτη 5 Ιουνίου 2013

5 Ιουνίου : Παγκόσμια Ημέρα για την Προστασία του Περιβάλλοντος!!

 
 
 
 
Σήμερα είναι μια ιδιαίτερη μέρα!!
 
Παρόλο που δεν πιστεύω τις Παγκόσμιες Ημέρες και το έχω ξαναπεί, η Ημέρα για την Προστασία του Περιβάλλοντος σηματοδοτεί για μένα πολλά!!
 
Σαν σήμερα μια κοπελίτσα 20 ετών παίρνει το πτυχίο της με θέμα το περιβάλλον πριν αρκετά χρόνια.
Με χαρά διαπιστώνει ότι η προσπάθεια για μάθηση και δράση αμείβεται.
 
Τότε.
Αρχίζει να εργάζεται σκληρά για όσα έμαθε κι ανακάλυψε για το περιβάλλον.
 
Τα υποστήριζε με πάθος και συνέπεια.
Μιλούσε για το νερό όταν το νερό ήταν ακόμα καθαρό.
Μιλούσε για τη θάλασσα όταν ήταν ακόμα καθαρή.
Μιλούσε για το βουνό όταν είχε ακόμα δέντρα.
Μιλούσε για την ανακύκλωση όταν ακόμα τα πλαστικά δεν μας σκέπαζαν.
Μιλούσε για τα πουλιά όταν πετούσαν ελεύθερα.
Μιλούσε για τα σπάνια θαλάσσια είδη όταν υπήρχαν στις θάλασσές μας.
Μιλούσε...
Μιλούσε...
Μιλούσε...
 
Σήμερα θυμήθηκε ότι αυτό το κάνει για κοντά 20 χρόνια!!
 
Κι όμως κοιτάς από το παράθυρο και βλέπεις το τσιμέντο να σε κλείνει.
Τα σκουπίδια πεταμένα εδώ κι εκεί.
Ο αέρας σκονισμένος σε πνίγει αντί να σε δροσίζει.
Το νερό έχει μια γεύση περίεργη.
Το βουνό απέναντι έχει χτιστεί.
Όσο για τη θάλασσα αγναντεύει απέραντη, άδεια και μόνη από τη ζωή που την γέμιζε.
 
Κι όλοι μιλάνε....
Μιλάνε...
Μιλάνε...
 
Αλλά δεν δρουν.
Δεν κάνουν τίποτα.
Εκδηλώσεις.
Ντοκιμαντέρ.
 
Σταματήστε!!
 
Κοιτάξτε!!
 
Αφουγκραστείτε!!
 
Κάντε κάτι και σταματήστε να μιλάτε!!
 
Ώρα για πράξη!!
 
Το περιβάλλον δεν είναι θέμα για συζήτηση!!
 
ΕΊΜΑΣΤΕ ΕΜΕΊΣ!!
 
ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΓΙΑ ΜΑΣ!!
 
@mare 2013
 
    
 
 
 
 


Κυριακή 5 Ιουνίου 2011

Το περιβάλλον και εγώ!!



Όλα ξεκίνησαν απλά μια μέρα που αποφάσισα ότι το υγρό περιβάλλον δεν μου άρεσε πια και θέλησα να βγω στον έξω κόσμο.



Ζορίστηκα λιγάκι γιατί αλλιώς να είσαι σε μια μαγική σφαίρα που τη λένε «μητρικό περιβάλλον» κι αλλιώς να είσαι στο έξω περιβάλλον.







 Περιβάλλον σκέφτηκα….Κάτι που μας περιτριγυρίζει, που μας αγκαλιάζει, που μας φροντίζει ….


Άρα καλό πράγμα είναι.


Και πράγματι καλό ήταν …..











Και την αυλή την είχε. Και τα πουλάκια κελαηδούσαν.


Και τα δέντρα χαμογελούσαν. Και ο ήλιος με ζέσταινε και μ αγαπούσε.


Αν πεις για τη θάλασσα που μου θύμιζε και τη μητρική σφαίρα ήταν το κάτι άλλο, λαμπερή, καθαρή, μαγική, ελεύθερη…..

Τα ζούσα όλα αυτά …Κι όταν ζούμε κάτι συνήθως ούτε το συνειδητοποιούμε, ούτε το σκεφτόμαστε και κυρίως δεν το εκτιμούμε.


Πέρασαν αρκετά χρόνια για να φτάσω να αναλύσω αυτό το καλό περίβλημα που με προστάτευε.






Με έβαλαν να ερευνήσω.


Άσχετη εντελώς μου φάνηκε εύκολο και απλό γιατί το ζητούμενο ήταν κάτι που το ζούσα καλά. Υπέθεσα λοιπόν ότι όλα καλά θα πάνε.

Έπεσα πολύ έξω.


Με έτρεχαν στα εγκατελλειμένα χωριά της περιοχής που δεν ήξερα ότι υπάρχουν…..









Να ψάξω δάση που κάηκαν


Να βρω καταρράκτες που ξεράθηκαν.

Να ανακαλύψω λίμνες που πρασίνισαν


Να δω ζώα που εξαφανίστηκαν.

Να μιλήσω με ανθρώπους που γνώρισαν το πριν

Να καταγράψω απόψεις ανθρώπων που ζούσαν από όλα αυτά.
Να ανακαλύψω αυτούς που άλλαξαν όλα αυτά.








Ένα σοκ το έπαθα. Δεν γνώριζα και άρχισα να συνειδητοποιώ.


Κι η έρευνα?


Αυτή μου έδωσε ένα χαρτί για να ζήσω.


Το σημαντικό ήταν πως κατάλαβα.


Πόνεσα.


Αγανάκτησα.


Πληγώθηκα.


Διαμαρτυρήθηκα.



Αλλά όλα άλλαξαν.


Με κοιτούσαν περίεργα: τι θες να μας πεις κι εσύ τώρα?


Δεν θα ρίχνουμε φυτοφάρμακα μήπως πρασινίσει η λίμνη?


Δεν θα μπαζώνουμε μήπως κλείσει ο χείμαρρος?


Δεν θα χτίσουμε δίπλα στη θάλασσα μήπως φύγουν τα θαλάσσια είδη?


Δεν θα ψαρεύουμε με σύγχρονους τρόπους μήπως και χαθεί ο γόνος και αλλοιωθεί ο βυθός?


Δεν θα καίμε τα δάση μήπως και δεν έχουμε οξυγόνο?


Δεν θα……μήπως……?








Οι παλαβοί… οικολόγοι κάτι έμαθαν και μας σκότισαν το κεφάλι……Δεν σκέφτονται ότι ο κόσμος προχωράει?



Προχωράει?





 




Και εγώ γιατί δεν μπορώ να ανασάνω στο δρόμο από το καυσαέριο?


Γιατί δεν μπορώ να πιω νερό από το ποτάμι?


Γιατί δεν βλέπω ψάρια στη λίμνη?


Γιατί δεν ακούω πουλιά να κελαηδούν?


Γιατί το χώμα δεν υπάρχει πια?


Γιατί η θάλασσα με διώχνει αντί να με καλεί?


Γιατί ο Ήλιος με καίει αντί να μου ζεσταίνει την καρδιά?




 







 

Το περιβάλλον, το περίβλημά μας, τη μητρική μας σφαίρα, την φροντίδα και την προστασία μας το χάλασες ΕΣΎ το χάλασα ΕΓΩ το χαλάσαμε ΕΜΕΙΣ.






Εμείς ως άνθρωποι πρέπει να ζούμε σε κοινότητα αλλά κι αυτό γίνεται σε μια προστατευμένη σφαίρα.

Είναι στο χέρι μου , στο χέρι σου, στα χέρια μας να ζήσουμε μαζί και να είμαστε στο μητρικό μας χώρο όσο καλύτερα μπορούμε.





Είναι το σπίτι μας, η ρίζα μας Ας το φροντίσουμε για να μας προστατεύει.






Η μέρα αυτή ας μας δώσει μια νέα πνοή του εμείς!!