Παρασκευή, 27 Αυγούστου 2010

η ζωή είναι μια σβούρα που την παίζουμε εμείς....

Η γοργόνα έψαχνε το κουτί που φύλαγε από παιδί τους θησαυρούς της.Σκαλίζοντας το τη βρήκε...
Η σβούρα!!

                                      

Την είχε πάρει στο πανηγύρι της Ωκεανούπολης ο Ποσειδώνας όταν ήταν μικρή γιατί έκλαιγε και δεν καθόταν σε μια μεριά.
"Γυρίζεις σαν σβούρα" της είχε πει.¨σου ταιριάζει λοιπόν"
Στην αρχή δεν μπορούσε να την γυρίσει.
Ο παππούς Ωρίωνας την κοιτούσε και δεν έλεγε τίποτα.
¨Mare κάθε που θα γυρίζει θα κάνεις μια ευχή¨
Της είχε φανεί μαγικό.
Ευχή στην ευχή έμαθε να τη γυρίζει.



Η θεία Νώα είπε"έτσι γυρίζει κι η ζωή παιδί μου ποτέ μην το ξεχάσεις"
Τώρα που τη ξαναβλέπει, σκέφτεται πως όλοι είχαν δίκιο.
Το παζλ της ζωής που της θύμισε τη  μικρή Leila γύριζε μπροστά της σαν τη σβούρα.


Μια χαρά!!Μια λύπη!! Μια γέλιο!! Μια κλάμα!!
Γρήγορα ή αργά....
Δεν έχει σημασία....
Η ζωή είναι μια σβούρα και την παίζουμε εμείς....

Και πάντα γυρνάμε στην κατάσταση που αρχίσαμε...Όπου γεννηθήκαμε...
Όπου είναι ο προορισμός μας...Όπου έχουμε στόχο....
Η γοργόνα ευχήθηκε και έστριψε τη σβούρα.....
Ατενίζοντας την υπέροχη γαλάζια θάλασσα....