Κυριακή, 7 Αυγούστου 2011

Βουνό;…Ή Θάλασσα?...




- Αγάπη μου, μια έκπληξη σου έχω ετοιμάσει



και θα σε πάω να χαρείς τα όρη και τα δάση!





 

- Χμ! πάλι στα όρη στα βουνά θα τρέχουμε, πασά μου


ενώ το ξέρεις, άντρα μου, θέλω τη θάλασσά μου.








 - Το ξέρω, κοριτσάρα μου, μα το ‘χω ήδη κλείσει,


το δίκλινο στην εξοχή, για να χαρείς τη φύση!
 

- Ματάκια μου, κι η θάλασσα της φύσης είναι μέρος,


χάθηκαν τα νησάκια μας καταμεσής στο θέρος?








 

- Το ξέρω, σου ‘ρθε ξαφνικό, μα έφτασε η μέρα


ν’ ανοίξουν τα πνευμόνια μας στον καθαρό αέρα!






- Αέρα στα πανάκια μου και μια βαρκούλα να΄χα


κι ακρογιαλιές με δειλινά με σένανε μονάχα!








 

- Και στο βουνό εμένανε θα έχεις συντροφιά σου,


θα βλέπεις γύρω τις σπηλιές, να χαίρεται η καρδιά σου!






- Δεν το γλιτώνω βλέπω εγώ το κράκουρο και φέτο,


θα φάω τη βουνοκορφή στη μάπα μου κουφέτο!







 

- Μην είσαι απαισιόδοξη και προκατειλημμένη,


μετά απ’ αυτό με το βουνό θα είσαι ερωτευμένη!






- Εμένα δεν με ρώτησες που ήθελα να πάω.


Μόνο που δεν κατάλαβες ότι εγώ ρωτάω.






- Τι έκπληξη θα ήτανε αν πρώτα σε ρωτούσα;


Για πάρτη σου το Champions League ευθύς θα παρατούσα!





 

- Ωραία συμπεριφορά, για έλα , πες μας κι άλλα…


Κοίτα το που θα το χαρώ…εγώ…αυτός…κι η μπάλα!






- Για ξέχνα τις ακρογιαλιές, το κύμα και την άμμο,


σ’ αφήνω την επιλογή: στο Σμόλικα ή στο Γράμμο;







 

- Άντε να δω το παρεό στο γκράβαρο απάνω


να με φυσάει ο βοριάς…δεν ξέρω τι να κάνω…








 

- Αρχίζω να τσαντίζομαι κι εσύ είσαι η αιτία,


το ξέρεις πως στη θάλασσα με πιάνει η ναυτία…








 

- Θα πάρω τη βαλίτσα μου και θα΄ρθω στο βουνό σου


μόνο γιατί σου πέρασε το πείσμα το δικό σου…






(- Πάλι καλά! Φοβόμουνα μην κλάψει, μη τσιρίξει,


καλά που την κατάφερα, γιατί μου τα ‘χε πρήξει!)






( - Μέσα σου παλικάρι μου θαρρείς πως συμφωνούμε


Άμα σε τρέχω ολημερίς να δεις, θα φαγωθούμε…)









 [Χαρακτηριστικός διάλογος μεταξύ νεοελληνικού ζευγαριού…


Συγγραφείς:


Γοργόνα Mare Mare


Καπετάν-Φώτης]