Πέμπτη, 16 Νοεμβρίου 2017

ΓΙΑΤΙ?



Το ΓΙΑΤΙ
είναι ένα μικρό ζωάκι που τριγυρνάει ανάμεσα μας και συνεχώς μας κυνηγάει
Ζει παντού
Στο μυαλό μας: Ρωτά συνεχώς και χωρίς σταματημό. Γιατί έτσι? Γιατί αλλιώς ?
Στην καρδιά μας: Γιατί αυτός? Γιατί εκείνος? Γιατί ο άλλος?
Στο σώμα μας: Γιατί ακούω? Γιατί βλέπω? Γιατί Τρώω? Γιατί πονάω?


Το ΓΙΑΤΙ
Έρχεται και φεύγει.
Και είναι πολύ πονηρό. Κρύβεται κι εκεί που λες έφυγε, νάσου και πάλι μπροστά σου
Ακολουθεί τους πάντες. Α! Δεν κάνει διακρίσεις.
Τους μικρούς τους ακολουθεί μες το στόμα: Γιατί μαμά? Γιατί αυτό? Γιατί εκείνο?
Τους γονείς μες το μυαλό για να απαντούν στις ερωτήσεις των παιδιών
Τους μεγάλους τους τρέχει παντού: στο σπίτι, στη δουλειά, στην παρέα, στις σχέσεις
ΓΙΑΤΙ εδώ?
ΓΙΑΤΙ εκεί?
Γιατί και παραπέρα?



Και πότε φεύγει?
Μμμμ!! Σχεδόν ποτέ!!
Έχει και συναισθήματα. Είναι χαρούμενο: ΓΙΑΤΙ μου αρέσει
Είναι περίεργο: Γιατί γίνεται αυτό?
Είναι θλιμμένο: ωχ!! Γιατί τώρα αυτό?


Και τι κάνουμε για αυτό?
Εγώ  σκέφτηκα κάτι:

Πείτε την  μαγική έκφραση: ΓΙΑΤΙ ΕΤΣΙ

@maremare 2017

Πέμπτη, 13 Απριλίου 2017

Το Φως!!

ΤΟ ΦΩΣ !!


Ξημέρωσε η ζωή μας μέσα στο Φως.
Γέμισε η ψυχή μας τη ζέστη της ζωής.
Τα βήματα μας χαράζουν τα μονοπάτια της δημιουργίας


Ανοίγουν τα πέταλά μας στον ήλιο.

Ρουφούν τη δύναμη της ζωής.

Αναπτύσσονται κι ακολουθούν το Φως


Ακτίνες χαράς και ευτυχίας κατακλύζουν το δέντρο της ζωής μας

Περνάει στις φυλλωσιές , στις ρίζες μας , στο χώμα.

Περνάει στην καρδιά μας


Το Φως γυρίζει το Σύμπαν μας

Γλιστράει στον ουρανό μας.

Φιλάει το Φεγγάρι και χορεύει με τα αστέρια μας


Το Φως που γεμίζει τα μάτια μας

το σώμα μας, την καρδιά μας

Το φως που έρχεται μέσα μας


Ο Φάρος της ζωής μας 

ο Οδηγός

η Πυξίδα μας


Το Φως μας είσαι Εσύ

Πηγή ζωής

Πηγή Αγάπης

Πηγή δημιουργίας

@maremare 2017

Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Αναμνήσεις.....


ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ


Ξεκινώντας η νέα χρονιά όλοι σκέφτονται τα παλιά, τακτοποιούν τα σημερινά και ονειρεύονται τα μελλούμενα.

Δεν μου ήταν και τόσο εύκολο να σκέφτομαι τα παλιά. Όσο και να θέλω να τακτοποιήσω τα σημερινά δεν τα καταφέρνω. Όσο για τα μελλούμενα τα αφήνω να έρθουν από μόνα τους.

Μπερδέματα στο μυαλό κάθε τέλος χρόνου κι αρχή του επόμενου.




Οι εικόνες του χρόνου τρέχουν γρήγορα, και καρέ καρέ θυμίζουν τα χρόνια που πέρασαν και τις αναμνήσεις που μείναν.
Φωτογραφίες που θυμίζουν στιγμές, τοπία και ανθρώπους που ήρθαν στη ζωή μας και πέρασαν αλλά άφησαν ένα κάτι σημαντικό στην ψυχή μας.

Στιγμές που φέρνουν στο νου χαρές, εμπειρίες και αναμνήσεις.

Τοπία με μέρη που είδαμε, που ζήσαμε, που επισκεφτήκαμε και μας δώσαν το άρωμα τους, τη ζωντάνια τους, την παράδοσή τους.

Άνθρωποι που απλά γνωρίσαμε, άνθρωποι που μοιραστήκαμε εμπειρίες, άνθρωποι που έφυγαν από τη ζωή μας για διαφορετικούς λόγους και άνθρωποι που έμειναν στη ζωή μας κι έγιναν οι δικοί μας άνθρωποι.


Το ρολόι του χρόνου χτύπησε. Το έτος άλλαξε και οι αναμνήσεις ξεπετάχτηκαν στο μυαλό μας. Όμως εμείς συνεχίζουμε να μετρούμε τα λεπτά της ζωής μας και σε λίγο δημιουργούμε νέες αναμνήσεις, όμορφες ή δύσκολες.

Για να ξεπεταχτούν οι αναμνήσεις από το ρολόι μας εμείς εκείνο που σίγουρα πρέπει να κάνουμε είναι να αφεθούμε στο χρόνο και να τις ζήσουμε.

Να ζήσουμε τις στιγμές μας και να φτιάξουμε καινούργιες αναμνήσεις.


Φτιάχνουμε το βαλιτσάκι των αναμνήσεών μας και γι αυτή τη χρονιά.
Τοποθετούμε με σεβασμό και πολύ αγάπη τις στιγμές μας.
Πολύτιμα λεπτά με τον εαυτό μας. Πολύτιμες στιγμές με τους δικούς μας ανθρώπους. Πολύτιμο χρόνο με τοπία και ανθρώπους που μας προσθέτουν εμπειρίες που τον επόμενο χρόνο τέτοια εποχή οι αναμνήσεις μας δίνουν μια νοσταλγία , ένα χαμόγελο ή ένα δάκρυ όταν ανοίξουμε το βαλιτσάκι μας.


Ας αφήσουμε ελεύθερο το χρόνο αυτό να μας ταξιδέψει σε νέα μονοπάτια.
Ας αφήσουμε ελεύθερο τον εαυτό μας να απολαύσει τη στιγμή, τη ζωή μας.
Ας φτιάξουμε κι αυτή τη χρονιά τις αναμνήσεις μας όσο πιο δημιουργικά μπορούμε.

2017@ mare mare


Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Τίποτα δεν έχει αλλάξει


Τίποτα δεν έχει αλλάξει!!



Παρόλο που οι ζωές μας προχωρούν, γίνονται παράλληλοι οι δρόμοι, τίποτα δεν έχει αλλάξει.
Συναντηθήκαμε και τα χέρια ενώθηκαν και έγιναν μια αγκαλιά 
Οι μνήμες ξύπνησαν
Τίποτα δεν έχει αλλάξει.


Είμαστε πολλοί τότε.
Κάποιο λείπουν από την αγκαλιά αυτή
Ωστόσο τίποτα δεν έχει αλλάξει.

Είναι όλοι εδώ.
Με το νου, με τη ψυχή, με την καρδιά
Τίποτα δεν έχει αλλάξει

Ίσως να ψάχνουμε διαφορές στα σώματα, στα πρόσωπα,στις σκέψεις
όμως τίποτα δεν έχει αλλάξει


Οι διαφορές που ψάχνουμε δεν υπάρχουν.
Τα μάτια βλέπουν με τον ίδιο τρόπο
Η καρδιά χτυπά στον ίδιο τόνο
γιατί τίποτα δεν έχει αλλάξει


Αποδημητικά πουλιά που χώρισαν οι δρόμοι τους
Παράλληλοι δρόμοι που ενώθηκαν για να καταλάβουμε πως 
τίποτα δεν έχει αλλάξει

Τίποτα δεν έχει αλλάξει γιατί δεν θέλουμε τίποτα να αλλάξει.
Οι ζωές μας δέθηκαν με λεπτή χρυσή κλωστίτσα για πάντα
Οι μνήμες, οι εμπειρίες, οι λέξεις, οι εικόνες δεν είναι τίποτα μπροστά  σε αυτό που μας ενώνει
Τίποτε δεν έχει αλλάξει 
γιατί η αγάπη δεν θα αλλάξει
γιατί το φως μας ενώνει και μας ζεσταίνει
Τίποτα δεν έχει αλλάξει
γιατί
τίποτα δεν θέλουμε να αλλάξει
Αγαπημένοι μου φίλοι!!


      @mare mare 2016

Παρασκευή, 12 Αυγούστου 2016

Τα καλοκαιρινά μεσημέρια της καρδιάς μας!!


Τα καλοκαιρινά μεσημέρια!!
 
 
 

Μέσα στις ζεστές μέρες που διανύουμε έρχονται μνήμες από παλιά...

Τα μεσημέρια στο πατρικό του πατέρα μου.

Με τις μουριές να φυλλώνουν την αυλή.

Δίπλα η κληματαριά να έχει σταφύλια περιμένοντας όπου νά΄ναι να τα δώσει για χρυσό μοσχάτο κρασί.




Πιο δίπλα το περιβόλι με κάθε είδους κηπευτικά.

Η μυρωδιά της ντομάτας ακόμα έρχεται στη μύτη μου.
Θυμάμαι τη γιαγιά αυτές τις μέρες να περιμένει να περάσει ο δεκαπενταύγουστος για να στίψει τις ντομάτες και να φτιάξει ντοματοχυμό για όλο το χειμώνα.



Εκείνο που έρχεται πρώτα από όλα είναι η κούνια κάτω από τις μουριές που κάθε μεσημέρι κουνούσε τα παιδικά μας όνειρα.

Τότε δεν είχαν μεγάλες φιλοδοξίες.
Ήταν απλά. Λιτά.
Η χαρά που μαζευόμαστε όλα τα ξαδέλφια το καλοκαίρι ενώ το χειμώνα σκορπούσαμε σαν τα αποδημητικά πουλιά.



Τις βουτιές που κρατούσαμε την μεγαλύτερη ανάσα μας.

Τα παγωτά χωνάκι που κολλούσαν στα δάκτυλα και δεν φοβόμαστε να τα γλύψουμε

Τα παιδικά μας μεσημέρια, με μουσική από τα τζιτζίκια και τα  Μίκυ μάους στα χέρια.

Και πολλά γέλια όταν οι πατεράδες ροχάλιζαν στο κατώι ενώ οι μαμάδες κουτσομπόλευαν στον ίσκιο.


Κάθε φορά που ξαπλώνω τα καλοκαιρινά μεσημέρια κλείνω τα μάτια μου και ταξιδεύω στο τότε και δεν θα το πιστέψετε τα ανοίγω και κρατώ το Μίκυ μάους χαμογελώντας στο καυτό ήλιο!!


                                                               @mare mare 2016


Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2016

6 ΥΠΈΡΟΧΑ ΧΡΟΝΙΑ!!

 
ΧΡΟΝΙΑ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ!!
 

6 Χρόνια μαζί!! Έχουμε πει πολλά και διάφορα !!
 
Ευχάριστα!! Φανταστικά!! Παραδοσιακά!! Στενάχωρα!! Συγκινητικά!!
 
Πολλά λόγια!! Πολλή συγκίνηση και ευαισθησία!!
 
Αυτή η χρονιά ωστόσο ήταν λιγότερο ομιλητική!!
Κάποτε πρέπει να μαζεύουμε τις σκέψεις μας για να γίνουν λόγια.
Κι όχι όποια λόγια!!
Λόγια ουσιαστικά και δημιουργικά!!
 
Ας ευχηθούμε σε νέα δημιουργικά ξεκινήματα!!
Σε φρέσκιες ιδέες και ζωντανές προτάσεις.
 
Σας φιλώ γλυκά!!
 
Ευχαριστώ για την υποστήριξη!!
 
@Η Γοργόνα  Mare Mare σας!!! 
 

Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Το χαμένο Δώρο!!

 
 
Δώρο που χάθηκες?
 
 


 Ένα κουτάκι τόσο δα, που κρύβει πολλά μέσα του.
Δεν είναι τόσο τα αντικείμενα.
Είναι πολλά διαφορετικά συναισθήματα.

Είναι η Ευχή: Ευχήθηκα να έχω ένα Δώρο.

Είναι η Επιβράβευση: Μπράβο μου είμαι καλό παιδί κι αξίζω το Δώρο.

Είναι η Επιθυμία: Δεν θέλω οποιοδήποτε δώρο ...Θέλω αυτό το Δώρο.

Είναι η Έκπληξη: Ουάου είναι αυτό που ήθελα και δεν το περίμενα!!

Είναι η Ελπίδα: Ελπίζω να με αγαπούν τόσο που να έρθει το Δώρο.

Είναι η Χαρά: Η λάμψη που φωτίζει τα μάτια μου όταν το βλέπω και το αγγίζω!

Είναι η Ανάγκη: Το ήθελα πολύ και το χρειαζόμουν.

Είναι η Αγάπη: Αυτό το Δώρο γεμίζει την ψυχή μου ζεστασιά.

Είναι η Σκέψη: Το Δώρο μου μεταφέρει τη σκέψη αυτού που το έστειλε.


Από όλα όσα βρίσκονται γύρω μου ξεχωρίζω εσένα γιατί είσαι μόνο για μένα. Μόνο δικό μου.

Δεν με νοιάζουν οι κορδέλες και τα χρωματιστά χαρτιά.

Εκείνο που με νοιάζει όμως είναι ότι πάνω σου γράφεται το όνομά μου.

Είσαι δικό μου!! Και δεν σε αλλάζω με τίποτα.


Αν μου ζητούσαν να σε ανταλλάξω με κάτι άλλο δεν θα το δεχόμουν.

Γιατί είναι σαν να σε προδίδω. Σαν να πετάω την δύναμή σου.

Σαν να μην θέλω τη θετική σου ενέργεια.

Όχι μην φοβάσαι δεν πρόκειται να σε παραπετάξω. Δεν πρόκειται να σε δώσω αλλού.


Ξέρω ότι χάθηκες στο δρόμο...

Προσπαθείς να με βρεις αλλά δεν ξέρεις που μένω....

Ναι .Έφυγα από το σπίτι που ήξερες....

Βάρκες με πήραν μακρυά.....

Κάνει κρύο εδώ. Που και που βρέχει...Να προσέχεις γιατί μπορεί να λιώσουν τα χαρτιά σου και οι κορδέλες σου να λασπωθούν.

Δεν θα είσαι τόσο γυαλιστερό πια. Μην σε νοιάζει όταν με βρεις εγώ θα σε θέλω το ίδιο. Θα σε περιμένω με λαχτάρα.

Θα σε κρύψω κοντά στην καρδιά μου για να ζεσταθείς και να ξέρεις πως σε αγαπώ το ίδιο!!


Να ΄μια!! Κάθομαι κάτω από τον βουρκωμένο ουρανό και φωνάζω τις ευχές μου!!

Το ξέρω πως με ακούς!! Σε λίγο θα έρθεις!!

Και αν ανοίξω το άδειο μου κουτί ...ακόμα κι αυτό δεν με νοιάζει γιατί από μέσα του θα βγει κάτι φωτεινό, γεμάτο ελπίδα και αγάπη!!

Θα υπάρχει πάντα στο κουτί σου το συναίσθημα ότι

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΊ και φέτος και ΔΙΚΑΙΟΎΜΑΙ ΤΗΝ ΛΆΜΨΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΎ!!

@MARE MARE 2015


Πέμπτη, 24 Δεκεμβρίου 2015

Κάλαντα Χριστουγέννων!!


 
Καλά Χριστούγεννα σε μικρούς και μεγάλους!!
 
 
 
Χριστός γεννάται, χαρά στον κόσμο,
χαρά στον κόσμο, στα παλληκάρια

Σαράντα μέρες, σαράντα νύχτες
κι ή Παναγιά μας κοιλοπονούσε

Κι η Παναγιά μας κοιλοπονούσε
κοιλοπονούσε παρακαλούσε

Κοιλοπονούσε παρακαλούσε
όλους τους άγιους τους άι Αποστόλους

Όλους τους άγιους τους άι Αποστόλους
τρεις αποστόλοι μαμμή γυρεύουν

Τρεις αποστόλοι μαμμή γυρεύουν
μαμμή γυρεύουν για μήλο τρέχουν

Οι άι Αποστόλοι για μήλο τρέχουν
ώσπου να πάνε κι ώσπου να έρθουν

Η Παναγιά μας ξελευτερώθει
μέσα στις δάφνες μεσ΄ στα λουλούδια

Μέσα στις δάφνες μέσ΄ στα λουλούδια
κάνει τον ήλιο και το φεγγάρι

Κάνει τον ήλιο και το φεγγάρι
σαν ήλιος λάμπει σαν νιό φεγγάρι

Σαν ήλιος λάμπει σαν νιό φεγγάρι
σ΄ αυτό το σπίτι του νοικοκύρη

Σ΄ αυτό το σπίτι του νοικοκύρη
στη φαμελιά του και στα παιδιά του
 

@Mare Mare 2015
 
 
 


Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Καλοκαιρινές σκέψεις!!


           Σκέφτομαι το καλοκαίρι. Έλα ντε?

 
 
 
 
Το καλοκαίρι δεν είναι για σκέψεις (συνήθως...). Είναι για ελευθερία, για όνειρα, για χαλάρωση, για κάτι αλλιώτικο, διαφορετικό.
 
Το σκέφτομαι όλο το χρόνο. Το επιθυμώ όλο το χρόνο. Το θέλω πολύ. Το επιθυμώ να φτάσει.
 
 
 
 
Και ξαφνικά έρχεται. Και οι σκέψεις δεν σταματούν. Ένα περίεργο πράγμα.... Εκεί που περίμενα οι σκέψεις να σταματήσουν και να αρχίσει το καλοκαίρι μου, εκείνες εκεί...μόνιμες σύντροφοι του μυαλού μου.
 
 
 
 
 
Ξυπνάω και σκέφτομαι.... Τώρα που έχω το χρόνο να απολαύσω, τι μπορώ να κάνω? Κι εκεί που άλλοτε με πεποίθηση θα έλεγα αυτό, όπως διακοπές, αρχίζουν νέες σκέψεις...
Δεν μπορείς να πας εκεί....δεν φτάνουν τα οικονομικά.
Δεν μπορείς να κάνεις εκείνο .... δεν έχεις πια τις παρέες που είχες....
Δεν μπορείς να κάνεις το άλλο...γιατί απλά σου κλέψανε τις καλοκαιρινές σκέψεις....
Δεν έχεις πια καλοκαιρινή διάθεση.
 

Κοιτάζω το καραβάκι μου, να χαλαρώσω, να χαθώ στα κύματα που το πηγαίνουν στο νησί. Κι αυτή η ζέστη δεν με βοηθάει, με χαλάει...,με τρελαίνει....
Ναι, το αποφάσισα, θα σκεφτώ καλοκαιρινά.
Θα ξεχάσω τα νέα της χώρας. Θα ξεχάσω τα χρήματα που δεν έχω. Θα ξεχάσω τις ανασφάλειές μου. Θα σκεφτώ απλά και καλοκαιρινά.
Άλλωστε είναι κι όλα Αύγουστος...Πέρασε ήδη το μισό καλοκαίρι κι εγώ ακόμα σκέφτομαι... Αν είναι δυνατόν....


 
Το υγρό στοιχείο με βοηθάει. Θάλασσα αγαπημένη βοήθησέ με. Και μην με ακολουθείτε πια σκέψεις μου παντού....Κάντε κι εσείς λίγο διακοπές... Κάντε λίγο διάλειμμα... Πηγαίνετε λίγο πιο πέρα από το μυαλό μου, αφήστε με να απολαύσω τις σκέψεις κάποιων άλλων μέσα από ένα βιβλίο. Αφήστε με να απολαύσω το αρμυρό νερό και να χαζέψω το σεργιάνι των κυμάτων και των ψαριών. Αφήστε με να ζεσταίνομαι όσο θέλω από το καμίνι του καλοκαιριού.
 
 
Απλά θα ξαπλώσω στην παραλία και θα χαθώ στην αύρα της παραλίας.
Αυτής της παραλίας που έχω εδώ από κάτω....Ναι!! ναι!! θα γλιτώσω να φτιάχνω βαλίτσες, να τις φορτώνω, να τις αδειάζω σε θλιβερά πανάκριβα δωμάτια παραλιών που γεμίζουν κάθιδρους τουρίστες που τριγυρνούν όλοι μαζί κατακόκκινοι και ταλαίπωροι με το χαμόγελο του καλοκαιρινού ονείρου. Η τσάντα μου θα είναι ελαφριά ...Μπορεί να μην πάρω καν τσάντα...Μμμμ!! Μια πετσέτα στον ώμο και φύγαμε...
 
 
 
Φεύγω από τις σκέψεις μου...Και κρεμώ παντού πινακίδες χωρίς λόγια.
 
Μην σκέφτεσαι Mare...απλά απόλαυσε τον Αύγουστο!! Καλό μήνα!!
 
 
@ mare 2015

 








Τετάρτη, 8 Ιουλίου 2015

ΧΑΡΟΥΜΕΝΑ ΓΕΝΝΕΘΛΙΑ!!

 
 
 
ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ MARE!!
 
 
 
 


 
Είσαι πέντε χρονών!!
 
Κοντζάμ κοπέλα πια!!
 
Μιλάς!!
 
 
Γελάς!!
 
 
Περπατάς!!
 
 
Τριγυρίζεις!!
 
 
Μαθαίνεις!!
 
 
Αλλάζεις!!
 
 
Μεγαλώνεις!!
 
 
Και είσαι ΕΣΥ!!
 
 
Και είσαι ΕΔΩ!!
 
 
Να σε χαιρόμαστε Γοργόνα Mare Mare!!


Δευτέρα, 1 Ιουνίου 2015

Καλό Καλοκαίρι!!


ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!
 
 

Καλοκαίρι για μένα σημαίνει γυμνά μπράτσα στον ήλιο.

Σανδάλια με όμορφα χρώματα.

Καπέλα στολισμένα με κοχύλια.

Αεράκι που σου παίρνει τα μαλλιά και δεν σε νοιάζει που πηγαίνουν.

Καλοκαίρι σημαίνει περπατάω στην παραλία με γυμνές πατούσες ώσπου να ψηθούν και να μην με νοιάζει.

Θαλασσινή δροσιά που στάζει από παντού και σε αφομοιώνει με το τοπίο.


Σπιτάκια στην άμμο.  Κοχύλια και βότσαλα.

Παγωτό που λιώνει στα χέρια και γλείφεις τα δάκτυλα σαν παιδί που δεν το νοιάζει αν θα το λερώσει η τελευταία μπουκίτσα.

Ο αγώνας ποιος θα φάει τα πιο πολλά παγωτά και ποιος θα κάνει τα πιο πολλά μπάνια στη Θάλασσα.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ !! Η ΞΕΝΙΑΣΙΑ !!

Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!!

Τα καλοκαίρια των παιδικών μας χρόνων!!

Κάτω από τη μουριά της γιαγιάς με μια αιώρα να κλείνουμε τα μάτια κι απότομα να τα ανοίγουμε για να βλέπουμε τις λάμψεις του ήλιου.
Και τα απόγευμα να τρώμε μια μεγάλη φέτα ψωμί με μαρμελάδα βερίκοκο που μόλις πριν είχε φτιαχτεί με πολύ αγάπη.


ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ και τώρα μετράμε τις μέρες για να έρθει η άδεια.
Να απολαύσουμε όσα πριν δεν μπορούμε.

Δεν μπορούμε? Ή δεν αντέχουμε να κάνουμε?

Χμ!! Λέω να αρχίσω να μετράω τα παγωτά που είναι μια καλή αρχή....

Για τα μπάνια δεν το βλέπω ακόμα.....

Και μην ξεχάσω να πάρω βερίκοκα!! Πάω να ψάξω τη συνταγή της γιαγιάς!!

@mare 2015





Πέμπτη, 30 Απριλίου 2015

Ανθρώπινη αδυναμία!!

 
Αισθάνομαι αδύναμη!!
 
 
 
 
Αισθάνομαι αδύναμη σήμερα να σου πω πόσο λυπάμαι που έχασες κάτι από σένα.
 
Αισθάνομαι αδύναμη μπροστά στο θάνατο.
 
Αισθάνομαι τον πόνο σου αλλά αισθάνομαι αδύναμη να σε βοηθήσω.
 
Αισθάνομαι το δάκρυ σου αλλά το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να στο σκουπίσω.
 
Αισθάνομαι ότι είμαι εκεί αλλά μπορεί και να μην είμαι.
 
 
 
 
Θέλω να σε αγκαλιάσω και να σε παρηγορήσω αλλά δεν ξέρω τον τρόπο.
 
Θέλω να σου πω πως πονώ μαζί σου αλλά τα λόγια δεν βγαίνουν.
 
Θέλω να ξέρεις ότι είμαι εκεί κι ας μην είμαι.
 
Θέλω να πάρω τη λύπη αλλά δεν μπορώ.
 
Αισθάνομαι αδύναμη.
 

Ίσως δεν έχεις ανάγκη εμένα όσο θες την αγκαλιά του γονιού σου.

Ίσως θες την τρυφερή αγκαλιά της μητέρας σου. Σκέψου ότι ακόμα δεν μπορεί να σε αγκαλιάσει.

Ίσως θα ήθελες το δυνατό χέρι του πατέρα σου. Όμως είναι η ώρα να φύγει. Πρέπει να τον κάνει. άστον να φύγει.

Ίσως να συναντηθείς με όλα αυτά ξανά κάποτε.


Αισθάνομαι αδύναμη να αλλάξω τα πράγματα.
 
Αισθάνομαι αδύναμη από φόβο.
 
Αισθάνομαι αδύναμη από λύπη.
 
Όμως ένα ξέρω: Είμαι μαζί σου !!
@mare 2015