Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Την ίδια ώρα κάποτε......

 
 
Τώρα μπορώ και κάθομαι...
 
Θυμάμαι...
 
την ίδια ώρα...
 
Την ώρα της χαράς...
 
την ίδια ώρα της λύπης...
 
την ίδια ώρα του φόβου...
 
 
 
Τότε ζούσα...
 
Ζούσα την προσδοκία!
 
Ζούσα την ελπίδα!!
 
Ζούσα για το αύριο!!
 
Ζούσα και φοβόμουν!!
 
Ξύπνια περασμένη ώρα
 
αγωνιούσα πάνω σε μια καρέκλα...
 
Μόνη!!
 
Την ίδια ώρα....
 
 
Τώρα σε μια καρέκλα
 
απλά θυμάμαι!!
 
Την ίδια ώρα...
 

 
Τότε και Τώρα...
 
Πόσα τότε και τώρα θα υπάρξουν...
 
Δεν ξέρω!!
 
Δεν με νοιάζει!!
 
Δεν πρέπει να με νοιάζει!!
 
 
Γιατί αυτή η ώρα
 
κάποτε θα είναι
 
 
"η ίδια ώρα κάποτε"
 
@mare 2013
 
(μετά από 5 χρόνια την ίδια ώρα τότε...)