Τρίτη, 12 Οκτωβρίου 2010

Στην χώρα των κανόνων


Η Mare ταξίδεψε πολύ και αν θυμάστε είχε κι ένα υπέροχο χάρτη που την καθοδηγούσε που να πάει….

Ένα από τα ταξίδια της ήταν στη χώρα που όλα ήταν τακτοποιημένα και οργανωμένα.
Η χώρα αυτή λέγεται η «χώρα των κανόνων».


Από την είσοδο υπήρχαν παντού σημειώσεις και πινακίδες.

Αυτό από εκεί.
Αυτό από εδώ.


Παρακάτω υπήρχαν οι δρόμοι των ΜΗ
Μην παρκάρεις
Μην πατάς το πράσινο
Μην πετάς τα σκουπίδια σου
Μην μολύνεις τη θάλασσα.
Μην περνάς με κόκκινο.
Μην….
Μην…


Χμ!όλα φαίνονται καθαρά και τακτοποιημένα.
Δεν είναι και τόσο άσχημοι οι κανόνες.

Κοιτούσε τους ανθρώπους της χώρας να περπατάνε στοιχισμένοι για να μην εμποδίζουν τους απέναντι.
Έμοιαζαν να κοιτούν σαν υπνωτισμένοι…
Λες να σκέφτονται?


Η Mare ρώτησε ευγενικά έναν κύριο.
Τώρα δεν είναι η ώρα της πληροφόρησης.
11πμ με 14.00, ρώτησε στο γραφείο πληροφοριών του Δήμου θα πάρεις τις απαντήσεις σου κι ένα φυλλάδιο με τους κανόνες της χώρας.

Μα…
Δεν έχει «μα» εδώ έτσι είναι ο κανόνας.

Ποιος το είπε?

Ο Αρχηγός της χώρας : «οι κανόνες είναι το Α και το Ω».

Ναι, αλλά αν δεν γνωρίζω και είμαι ταξιδιώτης?

Πρόβλημα! Στο τρίτο τετράγωνο δεξιά υπάρχει το γραφείο Αλλοδαπών. Πρέπει να μάθεις. Πως ήρθες έτσι?



Η Mare δεν είχε πρόβλημα να το κάνει όλο αυτό.
Όμως σκέφτηκε ότι στην Ωκεανούπολη αγαπάμε τους κανόνες αλλά με μέτρο.
Άσε που ο Ποσειδώνας συζητά τους κανόνες δεν τους βάζει αυταρχικά και απόλυτα.


Οι κανόνες μπορεί να είναι οι ίδιοι αλλά ο τρόπος που τους θέτουμε είναι διαφορετικός.
Ο κανόνας οργανώνει και βοηθάει αλλά μπορεί και να σε κάνει πολύ σκεφτικό και δυστυχισμένο, αν δεν μπορείς να τον ξεπεράσεις κάποιες φορές και να τον πας λίγο πιο πέρα.
Να ρισκάρεις. Να βγεις από τη ρουτίνα. Να αλλάξεις την καθημερινότητα. Να ξεφύγεις.

Ο κανόνας μπορεί να σε απελευθερώσει.
Μπορεί και να σε αλυσοδέσει.

Φυσικά δεν το είπε η Mare στον κύριο, ούτε σε κανένα άλλον από την χώρα των κανόνων, άλλωστε ο κανόνας ήταν να μην λέμε ότι σκεφτόμαστε φωναχτά και ειδικά να μην πολυμιλάμε σε ξένους.


Ευτυχώς που πήρα το φυλλάδιο.
Ευτυχώς που ζω στην Ωκεανούπολη!!


Θα πάρω κάποιους κανόνες που είναι χρήσιμοι για να μην καταπατούνται τα δικαιώματά μου και τα δικαιώματα των άλλων.


Τους υπόλοιπους ας τους χρησιμοποιήσουν αυτοί που ζουν στη «χώρα των κανόνων».
Μπορεί και να είναι ευτυχισμένοι ….που το ξέρουμε?
Ο κανόνας τους είναι πάντως : «δεν λέω τις σκέψεις και τα συναισθήματά μου σε όποιον να΄ναι»