Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Ψηλά!! Όσο η ψυχή μου λαχταρά να ενωθεί μαζί σας….




Και το έλεγα εγώ «Που πας Γοργόνα πράγμα…?»



Κι εκεί που ο φόβος του αγνώστου από τα βάθη της Ωκεανούπολης να βρεθώ στα Ψηλά βελόνιαζε την θαλασσινή ψυχή μου, το κίνητρο να συναντηθώ με μαγικές ψυχές ελεύθερες ήταν μεγαλύτερο.









Ο δρόμος μακρύς και το ταξίδι ξαφνικά με παρασύρει σε σκέψεις…..


Ο χάρτης δείχνει το μονοπάτι που το ακολουθώ ως εκεί που χάνεται γιατί μετά έρχεται η ένωση!!







 

Ψηλά!!








Βουνά. Δρομάκια της δροσιάς. Αεράκι της λευτεριάς.

Κι εκεί στο ξάγναντο, η Σαμαρίνα.







 

Μια αγκαλιά απλωμένη που περιμένει να την δεχτείς για να σε δεχτεί και να σου κλέψει την καρδιά.


Την καρδιά μου την έφερα δώρο και δεν με νοιάζει να τη δώσω σε σας!!






Γιατί το κορμί μου γέμισε από τις δικές σας καρδιές και δονείται με νοιάξιμο, αγάπη, αρμονία.


Με συνταξιδιώτες έναν Καπετάνιο του Βουνού και του Κάμπου, υπομονετικό και απλόχερο στις προτιμήσεις μιας γκρινιάρας «ψαροουρίτσας που θέλει το κατάβρεγμά …της για να ζήσει».







 Μια καρδιά χρυσαφένια, φωτεινή που πάντα ο γλυκός θετικός λόγος της βοηθάει στα δύσκολα, η Γιώτα – Vereniki.








 

Κι ο Ευγενικός Άρχοντας μου, ο Βαγγέλης Επίκουρος με τον υπέροχο Πρίγκιπα Αλέξανδρο μας άνοιξε το χορό της σμίξης.











 

Με χαρά αγκάλιασα το Νονό – Δημήτρη (που δεν έχω λόγια μόνο χρώματα και συναισθήματα)








με τη Υπέροχη Γλυκιά του Νεραϊδούλα- Βάσω (δεν είναι τίποτα τυχαίο…) και τον μικρό τους Καλλιτέχνη Γιάννη.





Και μαζί νέοι υπέροχοι φίλοι.

 
Ο Κλήμης με το χάρισμα της σοβαρότητας και της χαράς.





 
Μαζί με την Καίτη ευγενική και καλοσυνάτη αρχόντισσα.
 Υπέροχα συνδυασμένοι.









 

Ο Θοδωρής ο Καλόκαρδος Λεβέντης Γίγαντας άφησε το όνομά του γραμμένο στα στενά της Σαμαρίνας, στο πρωτάθλημα, στο χορό. Ένωσε τη νύχτα με τη μέρα.







 Η Νανά και η Ελπίδα, οι όμορφες Μοίρες μου που με βοηθήσαν στη «γέννησή» μου (κι αν δεν θυμάστε διαβάστε και καμιά παλιά ανάρτηση μου…) πάντα με χαμόγελο και ζεστή ματιά στα εύκολα και στα δύσκολα.






 

Και μετά εκείνος που με τίποτα δεν θα μπορούσε να λείπει είναι Ο άρχοντας της Σαμαρίνας –Γιάννης, αεικίνητος Αρμάνος γιατί θέλει και μια λεβεντιά να ανεβείς την ανηφόρα.







 Και φυσικά όταν ήρθε και η Μαρμελαδίτσα μου – Πέλλα με την «κούκλα» της και την σύντροφο Κώστα έδεσε η «Μαρμελάδα» εντελώς και κόλλησαν οι ψυχές.







 

Και το αεράκι δροσερό καθάρισε το μυαλό και την ψυχή από τα «σκουπίδια» μας, κι έδωσε ελευθερία στην καρδιά και λάμψη στη ματιά μας.








 Τα αστέρια γείραν με φροντίδα να μας σκεπάσουν και το φεγγάρι διακριτικό ανάτειλε πίσω από το βουνό για να μας συντροφεύει ως το πρωί.






 

Τρεις μέρες κι ήταν τρεις ζωές να πέρασαν κι ο χρόνος χάνεται στο γλυκό χρώμα του ουρανού το ξημέρωμα.



Οι 7 βρύσες καθάρισαν τη «σκονισμένη» καρδιά μου κι αν η ουρά μου κόλλησε… στο ανέβασμα, η ψυχή μου είχε ήδη ανεβεί.








Ανέβηκε ψηλά κι αγνάντεψε όλους τους φίλους που δεν μπόρεσαν να έρθουν κι όμως ήταν εκεί, Ανάμεσά μας κι η ενέργειά τους μέσα βαθειά μας.






Την καρδιά μου την πήρατε ,μα έχω τις καρδιές σας μαζί μου!!





 Η ψυχή μου λαχταρά να ενωθεί μαζί σας!!

 
Ψηλά ! Χαμηλά!!


Βουνό ή Θάλασσα!!


Δεν έχει καμία σημασία!!






Η ψυχή μου λαχταρά να ενωθεί μαζί σας!!








8 σχόλια:

delta είπε...

Είσαι η πιο γλυκιά, ευαίσθητη, γκρινιάρα ψαροουρίτσα που έχω γνωρίσει. Όσο για το κατάβρεγμα… στην επόμενη συνάντηση δε θα το γλυτώσεις! (σ’ αυτήν την πλήρωσε ο Βλάχος και μάλιστα με μπύρα.).

Που την βρήκες βρε γοργονίτσα αυτή την όμορφη φωτογραφία μου με το φράκο; Την είχα σχεδόν ξεχάσει…

ΙΛΥΣ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ είπε...

Ασ'τους να λένε γοργονίτσα!!Εσύ με την ουρίτσα σου εφερες δροσιά και αυρα θαλασσινή στα κορφοβούνια!!
Και στα αρραβωνιάσματα όπου και να μας τρέχει ο Νονος..εε.εγω θα το φορέσω το σανδάλι..10ποντο κιόλας..(ξέρεις εσυ χαχα) κι ας είναι να γίνει στο πιο δυσβατο βουνό!!
ΦΙΛΙΑ!!!

epikuros είπε...

Γοργόνα μου, με την υπέροχη ζεστή ματιά σου, λίγες ώρες μες τον χρόνο, κι όμως αρκούν για να κλειδώσουν τόσα συναισθήματα που θα μας τρέφουν μέχρι την επόμενη συνάντηση.
Όπου κι αν είναι θα είναι υπέροχα.
Μια και η παρουσία τέτοιων ανθρώπων αρκεί για να μας ζεστάνει τις καρδιές μας, από ότι μίζερο μας τις παγώνει.
Αγκαλιά και φιλί και με την άδεια του καπετάνιου.

Φώτης είπε...

Καλή μου,
όπως σου είπα και χτες, έχεις μια καλή σκέψη και μια καλή κουβέντα για όλους κι αυτή η αγάπη που εκπέμπεις κάνει τους ανθρώπους να ανοίγουν τις ψυχές τους σαν τα μπουμπούκια στο φίλημα του ήλιου...

Αν και ήσουν ελαφρώς προκατειλημμένη απέναντι στα βουνά, χαίρομαι που έκανες την υπέρβαση, που αφέθηκες και απόλαυσες την εκδρομή μας...

(Βαγγέλη, έχεις την άδεια του καπετάνιου για την αγκαλιά και το φιλί...Άλλωστε, η "ψαροουρίτσα" μας το αξίζει! )

η Γοργονα mare mare είπε...

Νονέ μου!! Καλημέρα σου!!

Δεν θα μπορούσα να κάνω εκπτώσεις στην φωτογραφία σου αφού έπρεπε να υποστηρίξω το νέο σου τίτλο - Δον Κορλεόνε!!

Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!
Ότι είμαι μια γκρινιάρα και μισή (μαζί με την ουρά) εξαπλώνεται σιγά σιγά παντού...

Το ΚΑΤΆΒΡΕΓΜΑ το χρειάζομαι για να διατηρούμε φρέσκια και δροσερή αλλά όχι με μπύρα Ρίξε ρακιές να μοσχοβολάω...

Αχ!!Μου λείπετε πολυυυυυυυύ!!

Φιλάκια

η Γοργονα mare mare είπε...

Μαρμελαδίτσα μου,υπέροχη!!

Και με δεκάποντο σανδάλι και ξυπόλητη είσαι θεά.Κι όπου κι αν μας τρέχει ο Νονός εσύ θα ξεχωρίζεις ούτως ή άλλως.

Ο Κώστας σου είναι μες την καρδιά μου Άσε η Αγλαϊα Κάνατε φοβερή δουλειά...!!

Α!!Όσο για τη μαρμελάδα: Απλά Τέλεια!!

Φιλάκια

η Γοργονα mare mare είπε...

Αρχοντά μου

Ευγενικέ μου κύριε!!Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αγκαλιάσω μια υπέροχη ελεύθερη ψυχή!!

Φιλάκια με τις ευλογίες... του Κάπτεν

η Γοργονα mare mare είπε...

Καπετάνιε μου,

Στα όρη, στα άγρια βουνά
στα καταράχια μέσα
αν η καρδιά έχει φτερά
κλείνει τους φίλους μέσα!!

Εσείς μου δώσατε χαρά
φτερούγισε η καρδιά μου
κι όταν σας βλέπω χαίρομαι
εγώ και η ουρά μου!!

Ευχαριστώ που είμαι δική σας και είστε δικοί μου!!